We zitten inmiddels in Moyobamba, in de uitlopers van de Andes en aan het begin van het Amazonegebied. Dus: oerwoud en nevelwoud. Gisteren zijn we hierheen gekomen; dat kon alleen ingedeelde taxi´s. En het moest in drie delen want kennelijk heeft elke streek zijn eigen taxibedrijven; geenenkele kon ons in een keer brengen. Maar onze tassen verhuisden wel achter elkaar door van taxi naar taxi dus eigenlijk geen probleem. In Moyobamba volgden we een tip van Peter (van FairMail) op: logeren in een ecologisch oord, gerund door een heel lief Japans echtpaar. Peter: goede tip en we begrepen inmiddels dat jij hier ook met de kids bent geweest! De warmwaterthermaalbaden naast de deur en huisjes voor plm. 6 personen - wij hebben er nu één voor onszelf! Gisteren vroegen we of we daar ook konden eten. Onze Japanse gastheer ging direct zijn laarzen aantrekken om een vis te gaan vangen, die wij inderdaad later - gekruid met knoflook en specerijen uit de tuin - lekker hebben opgepeuzeld. (Overigens ieder 2 vissen om ons niet tekort te doen...)

Met de Peruaanse kippen op stok en vandaag op stap geweest in en rondom Moyobamba. Onze gastheren hadden een chauffeur met een driewieltaxi voor ons geregeld die ons voor een schappelijk prijsje zou rondrijden naar wat volgens hem de bezienswaardigheden waren. Wij wilden in ieder geval naar de orchideëenkwekerijen waar dit stadje beroemd om is. Dat deden we ook, bij een waren er allemaal orchideëen in de buitenlucht, prachtig gelegen, een andere was meer een echte kwekerij. Ook heel mooi, daarnaast opge´fleurd´ met wat krokodillen, boa constrictors en een kleine tijger (in kooien weliswaar). Daarna de verrassing van deze vakantie: we moesten mee naar een plek ¨waar het mooi is voor toeristen en waar ze vis kweken in vijvers¨. Oké, hij drong nogal aan dus laten we dat dan maar proberen. Na een kwartier buiten de stad gereden te zijn en vervolgens nog 10 minuten door steeds kleinere paadjes door de rimboe vroeg ik Bart of we toch niet beter een plan konden opstellen voor het geval dat zijn vrienden ons met hakmessen ergens stonden op te vangen in deze afgelegen streek... Ongeveer op dat moment stopte de driewieler bij een rivier, die we met onze chauffeur overstaken in een kleine kano die daar lag. Toen begon een wandeling door een soort paradijselijk landschap, met links en rechts vijvers tussen prachtige vegetatie. Onze gids plukte links en rechts vruchten die ik nog nooit gezien had uit bomen, die konden we zo opeten. En uiteindelijk kwamen we bij een huis van bamboehout van drie verdiepingen waar een ecologisch verblijf voor toeristen wordt opgezet. Het is bijna af. Een vreselijk aardige eigenaar, don Sergio, vertelde over de amazonevissen die ze hier al tien jaar aan het kweken zijn. Die worden wel twee meter lang en wegen meer dan 100 kilo. Wij zagen ze vanaf de hoogste verdieping langszwemmen, gigantisch. We mochten daar ook lunchen, dat werd gewoon even voor ons klaargemaakt, hoewel ze ons niet hadden verwacht. We aten in de ultieme rust van deze plek. Echt wat je noemt een tropische verrassing :-) Don Sergio legde uit hoe zij proberen het land niet verder uit te buiten, maar op verantwoorde wijze te gebruiken en te herbebossen. Dat liet hij op de terugweg ook zien. We hebben zelfs cacaobonen zo uit de vrucht gegeten - smaakt naar van alles behalve naar chocola. Al met al een superdag.

Morgen gaan we twee dagen de jungle in, rondgevaren in een kano en slapend in een boomhut. Wat zal dat brengen...?

We´ll keep in touch. Tot snel en het ga jullie goed!