Het is donderdagavond en we hebben er alweer twee dagen opzitten.

Gisteren eigenlijk de hele dag in de bus door de bergen van de Andes. Langs een prachtig stuwmeer (ik vond het net een loch in Schotland!), door dorpjes, over droge rivierbeddingen, etc. Dat alles in een heel wisselend berglandschap, soms heel groen met weiden vol koeien en paarden of velden vol suikerriet of mais, dan weer erg dor met hellingen vol cactussen.

Tussen de middag (bus-stop) en 's-avonds gegeten met de hele groep, dus we beginnen elkaar een beetje te kennen. De kinderen zijn erg aanhankelijk en komen om de haverklap knuffelen of gewoon gezellig kletsen. Paulina, ze zijn hier net zo gek van Justin Bieber als jij!

We logeren direct naast de 'Banos del Inca', warmwaterbronnen waar de Inca's al gebruik van maakten. Het zou zelfs zo zijn dat de laatste Inca-koning de Spanjaarden audiëntie heeft verleend vanuit zijn bad. Wekennen de geschiedenis en weten dat het niet heeft mogen baten... Nu nog zijn er thermale baden waar bij enkele buitenbadenzeer hete stoom vanaf komt omdat het water zo'n 100 graden is. Dat water koelen ze af en dan kun jebinnen in lage gebouwtjesin aparte hokjes (tevens kleedkamer) je privé bad vullen - plm. 1 bij 1 meter- waar je een half uur in mag blijven. Door de grote hoogte waarop we ons ineens bevinden was zo'n warm bad bijna teveel van het goede en werdik wel een beetje wankelig. Ging gelukkig zo weer over. De groep heeft er verschillend last van, van die hoogte; de een meer dan de ander.

Vanmorgen begon het eerste echte programmaonderdeel: een wandeling naar de watervallen van Llacanora. Het was niet eens zover lopen, maar de kinderen hebben gedurende deze reis de opdracht om mooie foto's te maken, die hopelijk goed genoeg zijn om ansichtkaarten van te maken. Hoe meer kaarten er van een kind in de winkels liggen, hoe meer opbrengst ze krijgen. Dus ze zijn soms bloedfanatiek! Tsja, en wij houden ook van fotograferen en zijn hier in een prachtig land. Dus echt hard lopen deden we niet.. Maar de watervallen hebben we bereikt en de Peter en de twee jongens die mee zijn (Jorge en Pasquel) sprongen direct het water in.

Met een busje terug, met live-muziek want bij de watervallen hadden we al een Peruaansegitarist ontmoet die nu in dezelfde bus moest, en wij hoefden hem niet erg aan te moedigen om te spelen! Bomvol zal het vw-busje, en als er af en toe iemand bij instapte wist die niet hoe 'ie het had :-)

Net hebben weweer kip met rijst gegeten, dat wordt de standaard maaltijd hier. En nu koffer inpakken want morgen gaan we naar Celendin, waar naar het schijnt de Fiestas Patrias al begonnen zijn (28 juli is het onafhankelijkheidsdag). Dus dat wordt zeker weer leuk. In de middag staat er een speurtocht op het programma waar wij met een van de tieners op stap gaan.

Foto's volgen later, ik zit hier in een internetcafé en mijn tijd is om!

Tot hopelijk snel, en blijf reageren, dat vind ik heel erg leuk.

Grtz, Anita